تحلیل aiwan · ۸ مهر ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۵۱ · ۱۶ دقیقه مطالعه · بر پایهی ۷۵ منبع
هرمز میان ادعای پیروزی و حملههای بیامضا: چرا دیپلماسی بر سر ترتیب گامها گیر کرده است
در حالی که ترامپ از پیروزی در «نبرد هرمز» سخن میگوید و سپاه از هدفگیری روزانهی کشتیها، پرسش این است که فشار نظامی و تحریمی دو طرف را به توافق نزدیک میکند یا به تشدید درگیری. شواهد نشان میدهد هر دو طرف هزینهی سنگینی را تحمل میکنند، اما هیچکدام حاضر نیست اهرم خود را زودتر از دیگری کنار بگذارد و همین ترتیب گامها گره اصلی ماجراست.
نکتههای کلیدی
- به گزارش سازمان عملیات تجارت دریایی بریتانیا، روز ۲۹ سپتامبر سه شناور از جمله یک نفتکش و یک کشتی حامل گاز مایع در تنگه هرمز با پرتابههای ناشناس هدف قرار گرفتند و هیچ گروهی مسئولیت را نپذیرفته است.
- تهران پاسخ آمریکا به طرح هفتروزهی بازگشایی هرمز را دریافت کرده و به گفتهی یک منبع آگاه به رویترز، اختلاف اصلی بر سر ترتیب اجرای گامهاست نه اصل مفاد طرح.
- دادههای تردد نشان میدهد تنگه نه کاملاً بسته است و نه باز: ۱۳۲ عبور در یک هفته، یعنی روزانه حدود ۱۹ کشتی در برابر حدود ۱۳۰ کشتی پیش از جنگ.
- آمریکا همزمان با دیپلماسی، ۱۰ فرد و نهاد را در چند کشور و سه نهاد ایرانی و روسی را به اتهام تأمین تسلیحات برای وزارت دفاع ایران تحریم کرد.
- هزینهی بنبست برای مردم ایران ملموس است: ریال به رکورد بیش از ۲٫۵ میلیون در برابر دلار سقوط کرد و میانگین تورم دوازدهماهه به ۶۹٫۹ درصد رسید.
- انتخابات میاندورهای ۳ نوامبر آمریکا به متغیری کلیدی بدل شده است؛ سپاه مستقیماً رأیدهندگان آمریکایی را خطاب قرار داده و گزارشها از احتمال ازسرگیری بمباران پس از انتخابات حکایت دارد.
متن کامل این تحلیل، با همهی منابع، برای مشترکان aiwan در دسترس است.